Even voorstellen: Jeroen Duizendstra, Voorzitter Wedstrijdcommissie

19.02.23 Jeroen Duizendstra I “Zeg Raymond, ik wil wel weer aansluiten bij een loopgroep”, riep ik naar Raymond Wissink toen we elkaar voor de 3e keer in korte tijd tegen het lijf liepen in het Mildenburgbos eind 2018. Hij met de B-groep, ik op hardloopschoenen en met mijn kleine Tom in de wandelwagen.

“Wedstrijdcoördinator”, zei Els Priester tijdens de korte meeting na de training op een vrijdagochtend in januari 2019 vervolgens, waar de secretaris ook aangeschoven was: “Een algemeen bestuurder met als portefeuille wedstrijdzaken”.

Ik ben dan met mijn gezin begin 2017 verhuisd naar Oostvoorne nadat met name ik meer dan 40 jaar in Hellevoetsluis heb gewoond. Het hardloopvirus zit al jaren in de familie en wordt breed gedragen, vooral mijn vader heeft me gestimuleerd te gaan- en te blijven lopen. Zijn marathons in binnen- en buitenland en vele loopwedstrijden zijn voor mij altijd reden geweest om steeds weer die schoenen aan te trekken. Op de foto dan ook vlnr. Mijn vader, ondergetekende en mijn oom tijdens de vermaarde Van Buuren loopjes.

Hardlopen is en blijft een fijne flexibele sport die je altijd en overal kunt doen, dat maakt het zo aantrekkelijk. Vooral op vakanties zie je daardoor hele andere delen van de natuur dan vanuit de auto, maar ook Oostvoorne leent zich er bij uitstek voor. Heuvels, bos, strand, weg, eigenlijk is alles er. Ik denk dat ik op mijn twintigste mijn eerste loopschoenen kocht. Toen was Nike Pegasus een fijne schoen. Daar heb ik er veel van versleten. De fijnste loopjes had ik tijdens de zeilvakanties in de afgelopen 10 jaar tot 2017. De heuvels en krijtrotsen aan de Franse kust tot aan St. Malo en de Engelse Zuidkust zijn schilderachtig mooi en lenen zich perfect voor mooie looptochten tijdens een verblijf in de havens aldaar.

In diezelfde 10 jaar heb ik veel wedstrijden gelopen waaronder de Rotterdam marathon, en trainde ik  bij Pallas in Hellevoetsluis. Ik weet nog goed dat ik op veel van de lange zondag-lopen mijn dochter Sarah-Marie mee nam in de kinderwagen. We wisselden dan tijdens de loop af met duwen. Goeie training en gezellig. Sarah-Marie is nu 5 jaar en kan binnenkort op de atletiekbaan mee oefenen, en met Tom heb ik sinds 1,5 jaar in dezelfde kinderwagen ook veel meters gemaakt. Vorige week kon ik ineens mijn vinger door de buitenbanden heen duwen.  Aan alles lijkt een eind te komen. Misschien loop ik binnenkort wel te wandelen met dementerende ouderen of groepen die anderszins zorg en steun nodig hebben.

Daarmee is de kring ook weer rond en zijn we feitelijk aangekomen waar Voorne Atletiek voor staat, namelijk letterlijk een vereniging voor jong en oud, waar sociale en sportieve grenzen worden verlegd, gerund en gegund door vrijwilligers en waar het vooral leuk en gezellig moet zijn.

Na het gesprek met Els en Nico hebben we thuis de zaken eens op een rijtje gezet en werd al snel duidelijk dat mijn jeugdig enthousiasme op steun kon rekenen van mijn vriendin Annemarie. Naast wedstrijdzeilen, surfen, skiën, fietsen, zwemmen, triatlons en mijn gezin en werk was er misschien nog een beetje tijd over. Op 4 Februari mocht ik plaats nemen in het bestuur. In het bestuur is besloten dat we de baan en wegwedstrijden scheiden. Ik ben verantwoordelijk voor de wegwedstrijden als voorzitter wedstrijdcommissie. Jeffrey Colij neemt de Jeugd en Baanwedstrijden voor zijn rekening. Overlappende activiteiten zoals Spectades/Rondje Voorne stemmen we nauwgezet af.

Ik heb er zin in en sta open voor nieuwe ideeën, verbeteringen, klachten, en alles wat er verder aan bij draagt om er een leukere vereniging van te maken waar we met nog meer plezier naar toe gaan.

Met hartelijke groet,  Jeroen Duizendstra


19.02.23 Jeroen Duizendstra III

 

19.02.23 Jeroen Duizendstra II